Eskiler nedense hep çocukluğuma hatta annem ve babamın gençliğine götürmüştür beni. Ve hep siyah beyaz düşünmüşümdür o günleri. Eskileri dinlerken kurduğum hayaller hep siyah beyaz olmuştur. Dinledikçe kendimi bulduğum yerlerde de bir bakmışım siyah beyaz hayallere dalmışım. Arabamdaki mp3 çalarda da böyle eskilerin olduğu bir bölüm var, bu sabahta onları dinleyerek işe gelirken "Sensiz Saadet Neymiş" nağmeleri eşlik etti yolculuğuma, işyerine geldiğimde ilk iş internetten bu şarkıyı bulmak oldu. Ve karşıma bu zamana kadar duymadığım ve bilmediğim ve bundan dolayıda içten içe utandığım Yaşar Güvenir çıktı. Meğer bunca zamandır dinlediğim Sensiz Saadet' e yüreğini veren kişiyi tanımıyormuşum. Ama bundan sonra diğer söyledikleriyle birlikte daha iyi tanımak bir görev oldu belkide.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder